ZAZDROŚĆ ZAKORZENIONA W STRUKTURZE SPOŁECZNEJ

Davis (1936) jako pierwszy postulował, że zazdrość jest zakorzeniona w strukturze społecznej. Według niego, zazdrość to pogwałcenie norm własności seksualnej, norm, które służyły zabezpieczeniu międzyosobowych relacji cenionych przez społeczeństwo. Z inicjatywy Hupki przeprowadzono badania 2071 studentów z siedmiu krajów (USA, Holandia, Węgry, Jugosławia, Meksyk, Ir­landia i ZSRR), mające na celu określenie cech wspólnych i kul­turowo specyficznych uczucia zazdrości (Hupka et al., 1985). Na podstawie złożonych analiz statystycznych wyłoniono dwa czynniki występujące we wszystkich grupach. Są to: czynnik zazdrości part­nerskiej „Zagrożenie dla wyłączności relacji” oraz czynnik zawiści „Samoponiżenie-zawiść”. Z wyjątkiem Węgier, w pozostałych gru­pach wykryto jeszcze czynnik „Zależność”, który cechował dużą zgodność międzykulturową. Poza tym zidentyfikowano czynniki specyficzne, jak np. „Niechęć do autonomii partnera” (Węgry, Ir­landia, Meksyk, Jugosławia), „Brak zaufania” (Meksyk) i „Zagroże­nie dla seksualnej wyłączności” (Holandia).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *