SCHEMAT REAKCJI ZAZDROŚCI

Hupka (1981; 1991) w swych międzykulturowych studiach zaz­drości opartych na materiałach etnograficznych ukazał szeroką gamę reakcji w tej sytuacji. Ten wytrawny badacz przyznaje ważność czynników ewolucyjnych w zrozumieniu zazdrości. Zdolność do reagowania zazdrością jest częścią naszej neuroanatomicznej i fizjo­logicznej organizacji (a la komputerowe hardware), odziedziczonej w procesie ewolucyjnym, natomiast kultura dostarcza elementy (software) określające, które sytuacje prowokują zazdrość i sposób jej ujawnienia. Dziedzictwo kulturowe określa nasze procesy kognitywne, emocjonalne i behawioralne tworzące schemat reakcji zazdrości. Przekazywane przez kulturę normy i zakazy uczą, które seksualne i nieseksualne zachowania partnera z osobnikami innej płci są dozwolone, a które stanowią naruszenie integralności podsta­wowego związku, wywołując zagrożenie. Kultura determinuje też zdefiniowanie tego, co jest dowodem naruszenia aprobowanego społecznie związku, jak np. własna obserwacja, plotka czy domysł. Wreszcie, kultura określa strategię radzenia sobie z sytuacjami zaz­drości, przejawiającymi się w zapobieganiu utraty partnera, w ukara­niu partnera lub rywala czy też w poszukiwaniu odpowiedniej re­kompensaty.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *